Wychowanie i edukacja


Bąk. Ciekawostki o polskich ptakach

Ptak, którego całym światem jest trzcinowisko.
Jedynym życiowym celem – pozostać w ukryciu trzcinowiska.
On sam wygląda jak trzcina.

Zobaczyć go możemy tylko wtedy, gdy się porusza. Gdy się zatrzyma – to tak, jakby się rozpłynął. Naturalnie – w trzcinie!

Batalion. Ciekawostki o polskich ptakach

Ptak, którego wyprzedza jego własna legenda.

Może dlatego ludzie, którzy widzą Bataliony po raz pierwszy, mówią, że spodziewali się czegoś… większego.

Tymczasem Batalion jest średnio niewiele większy od Szpaka.
Chociaż długie nogi, szyja i wspaniałe godowe kryzy samców powodują, że ptaki te prezentują się niezwykle okazale.

Sen dziecka – perfekcyjne dziecko

„Perfekcyjne” dziecko idzie spać, kiedy jego rodzice położą je w łóżeczku. Takie dziecko nie krzyczy, nie płacze w ciemnym pokoju, nie budzi się na posiłek, śpi nieprzerwanie do pierwszych promieni słońca. Wtedy też wstaje ze swojego łóżeczka na chwilę przed zbudzeniem się rodziców. Zamiast skakać po łóżku z głośnym „hopa! hopa!”, grzecznie i cicho siedzi obserwując śpiących rodziców, daje buziaka na powitanie i zaczyna idealny dzień.

Dziecko na pogrzebie

“Jestem nauczycielką pracującą z dziećmi w szkole podstawowej. Obecnie jestem wychowawczynią klasy III. Wczoraj doszło do wielkiej tragedii. Moja uczennica, w wyniku tragicznego wypadku, zginęła. Wszyscy jesteśmy pogrążeni w żałobie. Przed uczestnictwem w pogrzebie chcę porozmawiać z klasą o tym, co się wydarzyło. Proszę o wskazówki jak poprowadzić taką rozmowę. Jest to dla mnie nowa sytuacja. Jak rozmawiać z małymi dziećmi o śmierci. Jak je przygotować do uczestnictwa w pogrzebie?”

Szkoła demokratyczna – szkoła wartościowych postaw cz.2

Jak stawiać czoła problemom, odnaleźć się na rynku pracy, rozwiązywać konflikty? Jak to zrobić, nie mając odpowiedniego przygotowania? Szkoła/edukacja powinna być czymś więcej, niż tylko zbiorem danych do zapamiętania – powinna stać się miejscem i czasem przygotowującym dziecko do bycia dorosłym człowiekiem. Takie zadanie spełnia właśnie szkoła demokratyczna.

Szkoła demokratyczna – spójrz na edukację inaczej cz.1

Wyobraźcie sobie szkołę, gdzie dzieci samodzielnie decydują o tym, czego i w jaki sposób chcą się uczyć. Nikt ich nie pogania, nie ma strachu przed klasówkami, ocenami czy nauczycielem. Wszystko przebiega naturalnym rytmem, w wolności i poszanowaniu dziecięcych decyzji, bez przyklejania komukolwiek łatki „słaby uczeń”. Czy ten obraz może stać się rzeczywistością? Tak – jeśli zdecydujecie się na szkołę demokratyczną.

Dziecko w łóżku z rodzicami? Samodzielne spanie dziecka

“Nasz 5-letni syn od urodzenia ma problemy z zasypianiem. Do tego kilka razy budzi się w ciągu nocy. Oczywiście zachowaliśmy wszystkie “stałe elementy zasypiania” = kąpiel, czytanie bajki, utulenie i przytulenie. Ale od jakiegoś czasu jest jeszcze gorzej, bo budzi się tylko po to, żeby przyjść do nas do łóżka. I to może byc kilka razy w ciągu nocy, syn przychodzi, my go odprowadzamy do jego łóżeczka i tak w kółko, kilka razy w ciągu nocy… aż rano budzimy się i syn jest między nami, w naszym łóżku. Padamy i nie wiemy, kiedy się do nas wkręcił. Co zrobić? Jak go tego oduczyć?”

Jak zachęcić dziecko do nauki. Kilka porad dla rodziców

Można dziecko zmusić, żeby siedziało przy biurku, żeby wpatrywało się godzinami w podręcznik czy nawet żeby odrobiło lekcje, ale do nauki – nigdy. Maluch czy nastolatek będzie się pilnie uczyć tylko wtedy, gdy będzie mu to sprawiać przyjemność, gdy ta potrzeba zakotwiczy się na poziomie automotywacji. Jak zatem zachęcić dziecko do nauki?

Obawy i lęki małego dziecka

“Jestem mamą 4,5 letniego Frania. Od jakiegos czasu – trudno podać mi konkretną datę czy zdarzenie, które mogłoby być przyczyną, nasz synek zaczął sie bać. Boi się ciemności, boi się wejść po drabince (dla dzieci) na placu zabaw, boi sie wchodzić po tzw. pajęczynie, boi się jazdy na łyżwach. Często mówi “jestem zmęczony” – czasem wydaje mi się, że chce w ten sposób zamaskować ten strach.”

Kiedy uświadamiać dzieci na temat Mikołaja?

“Kuba ma 8 lat i już od 2 lat dopytuje o Mikołaja tzn. jak on to robi że się przeciska przez komin i jak to możliowe że w jedną noc roznosi prazenty. Kilkakrotnie wysuwał logiczne argumenty. W zeszłym roku jeszcze było za wcześnie moim zdaniem żeby go informować o tym że to rodzice przynoszą prezenty. W klasie wiele dzieci mówi otwarcie że to rodzice kupują prezenty. Kuba chciał jednak wierzyć że on naprawde istnieje. Kuba wie że mikołaj żył i że był biskupem jednak wieżył że w magiczny sposób rozdaje prezenty.
Wczoraj wieczorem mocno dopytywał o jego istnienie, pytałam jak sądzi mówi że wierzy że jest ale kto naprawdę przynosi prezenty? Powiedziałam mu prawę że rodzice przynoszą, z naciskiem że to taka tradycja. Kuba był ZROZPACZONY I ZAŁAMANY, płakał bardzo długo i ja też nie potrafię sobie z tym poradzić.”

Janusz Korczak – coraz bardziej potrzebny

Za każdym razem, gdy stykam się z tekstami Janusza Korczaka, mam nieodparte wrażenie obcowania z geniuszem, który wyprzedził nie tylko swoją epokę lecz także naszą. Minęło 70 lat od jego śmierci a ludzkość nadal nie potrafi w pełni docenić ani Jego jako człowieka ani kalibru spuźcizny jaką nam pozostawił.

Fobia przedszkolna – lęk przed rozstaniem

“Jak postępować z dzieckiem które nie chce chodzić do przedszkola, jako powód podając obawę przed nie odebraniem go po zajęciach. Niby mu się w przedszkolu podoba, jak już zostanie jest grzeczny, bierze udział w zajęciach. cały czas jednak jak “mantre” powtarza do wychowawców pytanie: czy mama na pewno odbierze go po podwieczorku!?
Dodam tylko że nigdy go nie zawiedliśmy w kwestii odbioru, czy to z przedszkola czy też z innego miejsca. Skąd u niego ta nieuzasadniona obawa i lęk? jak postępować?”

Unschooling – edukacja domowa bez ograniczeń

W zakorzenionym przekonaniu społecznym szkoła jest miarą wartości człowieka. Przyjmuje się, że im większą ma renomę i więcej zajęć dodatkowych, tym lepszą będzie przepustką do dobrej pracy, dobrobytu i szacunku. Innymi słowy, posiadanie “szkoły” jest konieczne, jeśli chce się być “kimś”.

Pomocy, tracę cierpliwość!

“Nigdy wcześniej nie przejawiałam agresywnych zachowań, nie znoszę się kłócić. Nie jest mi z córeczką łatwo, bo nie mamy wsparcia w zasadzie znikąd, ale to mnie nie usprawiedliwia. Kocham ją bardzo i chcę dla niej jak najlepiej, ale zdarzyło mi się już parokrotnie, że kiedy bardzo wyprowadziła mnie z równowagi wpadłam w tak wielką złość że np. bardzo mocno ją chwytałam za rączki, albo szarpałam za nie.

Zdołuj dziecko w 6 krokach

Antyporadnik pokazuje, jakie błędy często popełniamy w wychowywaniu dzieci. I jakie skutki mogą przynieść nasze błędy. Nawiązuję w nim do 6 zasad elementarza AKADEMII PRZYSZŁOŚCI, ale pokazuję je w krzywym zwierciadle. Warto więc opatrzyć Antyporadnik komunikatem: nie rób tego w domu. Zapraszam Państwa do refleksji. (Nie)bezpieczeństwo   Dzieci często się boją. Nie tylko ciemności i […]

Zwrot pieniędzy za podręczniki szkolne

W ramach rządowego programu “Wyprawka szkolna” wiele rodzin może ubiegać się o refundację zakupu podręczników. W zeszłym roku duża część przeznaczonych na program środków finansowych nie została wykorzystana, ponieważ uprawnione rodziny po prostu o nich nie wiedziały.

Oko w oko z niedźwiedziem brunatnym

Niedźwiedź brunatny nie jest misiem do przytulania, zaś od naszego zachowania na szlaku zależy przetrwanie tego gatunku w naszym kraju – przypomina WWF Polska. Fundacja we współpracy z polskimi parkami narodowymi i PTTK, prowadzi pod hasłem “nie mów do mnie misiu!” wakacyjną akcję edukacyjną skierowaną do turystów.

Niezaspokojony głód miłości u dzieci

Jestem mamą dwójki adoptowanych chłopców (6 i 4 l).
Nasze dzieci cały czas proszą, marudzą o jedzenie, mimo iż dostają porządne śniadanie, obiad (porcje prawie jak dla dorosłego!) i kolację, plus podwieczorki. Staramy się im ograniczać podżeranie, kontrolować (co przypomina walkę z wiatrakami), ponieważ podczas naszej nieobecności (np. w przedszkolu lub gdy sami zostają z babcią) non stop “żebrzą” o jedzenie, a później wymiotują, mają problemy z brzuszkiem… a mimo to, gdy tylko poczują się lepiej znowu zaczynają szukać okazji do obżarstwa.

Dzieci źle funkcjonujące w sytuacjach społecznych

Od kilku lat obserwuje się nasilające różnice w zakresie kompetencji społecznych starszych przedszkolaków i młodszych uczniów. Bywają sześciolatki o bardzo wysokich kompetencjach społecznych ale i takie, które funkcjonują źle. Spotykamy siedmiolatki niezwykle dojrzałe społecznie ale i takie, które zachowują się jak małe dzieci.

Rozmowa z dzieckiem

Rozwój umysłowy dziecka w dużym stopniu zależy od głośnego czytania książeczek, oglądania obrazków, mądrych rozmów, poważnego traktowania dziecięcych pytań i udzielania na nie stosownych odpowiedzi. Dziecko, które potrafi już porozumiewać się z dorosłymi domaga się czytania wierszyków, dłuższych opowiadań, bajek, baśni, inscenizacji, rymowanek i zagadek.

O nauce czytania i przygotowaniu do pisania

Do czytania garną się dzieci pięcioletnie a nawet czteroletnie. Interesują się książeczkami, napisami na szyldach i reklamach, pytają o nazwy liter, same próbują je łączyć w wyrazy a wyrazy w zdania. Wczesne zainteresowanie nauką czytania i pisania świadczy o znakomitych możliwościach umysłowych dziecka. Nie oznacza to jednak, że namawiam dorosłych do tego, aby zmuszali na przykład pięciolatka do nauki czytania i pisania, jeżeli dziecko tego nie chce.

O sposobach zmniejszania stresu adaptacyjnego u dzieci

Młodsze przedszkolaki bronią się przed przebywaniem w obcym miejscu i nie pomagają zapewnienia: “Niedługo przyjdę”. Im dłużej dorosły tak mówi, tym gorzej. Wypowiadane słowa oznaczają dla dziecka jedno – obawę przed czymś nowym i niebezpiecznym. Dlatego wystraszony przedszkolak kurczowo trzyma się ręki mamy, płacze i błaga: “Nie zostawiaj mnie”.

Jeszcze o adaptacji przedszkolnej i szkolnej

Pierwszy dzień w przedszkolu ( szkole) to trudny moment zarówno dla rodziców jak i dla nauczycieli. Dla dziecka to przede wszystkim nowe miejsce i nowi koledzy, obca pani, która zawiera nieznane mu umowy i jeszcze dba o to, aby były przestrzegane. Dla rodziców to wielkie przeżycie, niepewność oraz lęk o swoje dziecko. Każda zmiana w życiu napawa niepokojem i może być źródłem frustracji a nawet stresu.

Świat drapieżników z równin

Czy drapieżniki są okrutne? Lew rzuca się na antylopę, a rybołów na rybę, z tych samych powodów, z jakich flaming odcedza drobne organizmy wodne, a chrząszcz zjada liście. Każde zwierzę musi zdobywać pożywienie, a może robić tylko tak, jak potrafi. Zwierzęta w swoich rolach drapieżnika albo ofiary nie są dobre ani złe, łagodne ani okrutne. Żyją zgodnie z prawami natury.