Bajki i opowiadania dla dzieci.

Lubią je dzieci, lubią też dorośli. Każda bajka to inna historia, inny kolorowy świat i inne przygody, ale – jak to w bajkach bywa – wszystko kończy się dobrze i szczęśliwie.

Nie jest tajemnicą, że bajki dla dzieci spełniają nie tylko rolę rozrywkową, ale i terapeutyczną. Wspomagają rozwój wyobraźni i twórczego myślenia u dzieci, a dorosłym pozwalają na chwilę oderwania się od szarej rzeczywistości i powrotu do uśmiechniętych czasów dzieciństwa. Wspólne czytanie bajek zbliża, wzmacnia więzi między dzieckiem a dorosłym, uwrażliwia na wzajemne uczucia i emocje.

Nie bez przyczyny terapeuci rodzinni i psychologowie dziecięcy zalecają bajkoterapię.

Terapia przez bajkę to metoda nowa, prosta, skuteczna i coraz bardziej popularna w naszym kraju. Okazuje się, że czytając dziecku (z dzieckiem) odpowiednio dobrane bajki można pomagać mu radzić sobie z negatywnymi emocjami np. lękiem, nieśmiałością albo pomóc w zrelaksowaniu i wyciszeniu przed snem. Jeżeli tata czyta o złej czarownicy zupełnie spokojnie i bez oznak lęku, to chyba nie jest ona aż tak straszna jaka wydawała się w wyobraźni… A przecież na koniec dobra królewna i tak ją pokona, więc może jednak nie trzeba czarownic się bać…?

Bajki dla dzieci– choć przecież zupełnie nierealne i oderwane od rzeczywistości - są też formą poznawania świata i zasad życia w społeczeństwie. Uczą odróżniać dobro od zła, pokazują konsekwencje decyzji i działań. Ukazują wyższość dobroci i szlachetności nad kłamstwem i złem. Dzięki nim dziecko poznaje znaczenie abstrakcyjnych pojęć takich jak sprawiedliwość, miłość czy przyjaźń. Dzięki nim zaczyna odróżniać zachowania społecznie akceptowane i pochwalane od tych potępianych.

Utożsamiając się z głównymi bohaterami bajek, dziecko towarzyszy mu w przygodach, bawi się, podejmuje wyzwania, stawia czoło niebezpieczeństwom, razem z nim przeżywa całą gamę emocji od radości po smutek. Dzięki obserwowaniu postaw i uczuć bohatera kształtuje w sobie empatię i uczy się określać własne emocje - w bajkowym świecie maluch odnajduje przecież to, co sam przeżywa, co próbuje zrozumieć, co budzi jego niepokój.

Dziś nawet licealiści coraz częściej mają problem ze zrozumieniem najprostszego tekstu pisanego literackim językiem. To niestety konsekwencje zastępowania w dzieciństwie czytania i opowiadania bajek telewizorem. Bo to właśnie domowe czytanie sprawia, że po przekroczeniu progu przedszkola i szkoły język literacki nie jest dla dziecka tajemniczym i niezrozumiałym szyfrem. To wspólne czytanie pozwala kształtować poprawną mowę i pismo.

A co czytanie dziecku daje nam – dorosłym? Lepsze zrozumienie własnego dziecko – jego sposobu patrzenia na świat, lęków i emocji.

Czytajmy zatem naszym dzieciom już od kołyski! Jeśli bajki z domowej biblioteczki Twoje dziecko zna już na pamięć, czas zajrzeć do naszego działu z bajeczkami!