Toruńskie Nowe Miasto – 750 lat lokacji

Toruńskie Nowe Miasto – 750 lat lokacji

📅 czwartek 14.08.2014 do niedziela 30.11.2014
Toruńskie Nowe Miasto – 750 lat lokacji

Na wystawie pokażemy Nowe Miasto na obrazach, grafikach, starych fotografiach oraz pocztówkach, ze szczególnym uwzględnieniem takich obiektów jak: kościół parafialny pw. św. Jakuba, nieistniejący już kościół Dominikanów i budynek ratusza (w późniejszym okresie zburzony , a na jego miejscu wybudowano zbór ewangelicki). Zaprezentujemy kopie dokumentów z XIII-XV wieku z Archiwum Państwowego w Toruniu wraz z planszami informacyjnymi na temat historii Nowego Miasta.

Zachęcamy do przybycia na tę niewielką, lecz niezwykle ciekawą wystawę poświęconą dziejom naszego miasta.

Organizator: Muzeum Okręgowe w Toruniu
Miejsce:
Ratusz Staromiejski, Mała Galeria
Wystawa czynna: 14 sierpnia – 30 listopada 2014
Wernisaż wystawy: 13 sierpnia, godz. 17.00
Kurator: Robert Żytkowicz
Opracowanie plastyczne: Tomasz PietrzykToruńskie Nowe Miasto – 750 lat lokacji

Toruńskie Nowe Miasto lokowano na podstawie dokumentu wystawionego przez mistrza krajowego Ludwika von Baldersheima dnia 13 lipca 1264 roku. Przyczyn lokacji w bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta należy szukać w bardzo dynamicznym rozwoju tego ostatniego. Nowy ośrodek miał być zapleczem produkcyjnym dla bogatego kupieckiego Starego Miasta. Bloki zabudowy i przebiegi ulic zostały starannie zaplanowane. Układ przestrzenny miasta opierał się na ciągu ważnego traktu handlowego do Dobrzynia nad Wisłą. W związku z tym Nowe Miasto odsunięto od brzegu Wisły . Regularny układ ulic został zaburzony tylko przez wcześniej już istniejące zabudowania kościoła i klasztoru Dominikanów oraz przebieg ulicy Wielkie Garbary. Nowe Miasto otrzymało od Krzyżaków te same prawa i przywileje co Stare Miasto. Wyłączono z nich tylko jatki mięsne oraz dom kupiecki, które to zakon zachował dla siebie. Nowy ośrodek miał charakter rzemieślniczy, dominowały w nim cechy sukienników oraz cechy garbarskie. W pierwszej połowie XV w. miasto, istniejąc w cieniu znacznie bogatszego Starego Miasta, przeżywało kryzys. Rada staromiejska dążyła do zniesienia odrębności samorządowej i ekonomicznej słabszego ośrodka i połączenia obu organizmów miejskich. Nastąpiło to w 1454 roku podczas eskalacji konfliktu z Krzyżakami. Rada Miejska Nowego Miasta sprzyjała zakonowi , ale pospólstwo przejęło władzę, pomogło zdobyć zamek krzyżacki i zwróciło się do Rady starotoruńskiej o przyłączenie do Starego Miasta. Oba miasta zostały połączone w jeden organizm miejski na zasadach i pod władzą Rady starotoruńskiej. Zostało to potwierdzone przez Kazimierza Jagiellończyka w wydanych w 1457 roku tzw. przywilejach kazimierzowskich dla Torunia

 

Zapisz się na cotygodniowy newsletter z wydarzeniami w Twoim mieście i odbierz eBook za darmo! wybierz eBook dla siebie