Pożegnanie zimy

Marzanna to nazwa kukły przedstawiającej boginię, którą palono lub topiono, aby przywołać wiosnę. Kukłę wykonywano ze słomy, owijano płótnem, zdobiono wstążkami i koralami.

Czy Wy też pożegnacie zimę utopieniem Marzanny, jak dzieci w wierszu?

Ostatnie wzgórki śniegu znikają na łące.
Cała ziemia paruje i wyżej świeci słońce.
Bałwanek na podwórku już się zmienia w wodę,
a wierzby wokół domu puszczają pędy młode.
“Lecz wiosna nie przychodzi choć ciągle o niej śnimy
bo boi się Marzanny złej wróżki śnieżnej zimy.
“Nie zakwitną pierwiosnki, nie zazielenią się zboża
dopóki zła Marzanna nie odpłynie do morza.
Niekiedy wiosna przybywa a zima szybko znika.
Zrobimy dziś Marzannę ze słomy i z patyka.
Śpiewając pieśń o wiośnie, spotkamy się nad rzeczką,
wrzucimy w nią Marzannę niech płynie, lecz daleko.

Więcej piosenek i wierszy wiosennych TUTAJ