Lekcje odbywają się stacjonarnie w Willi Caro od wtorku do piątku o godz. 9.00 i 11.00. Koszt zajęć stacjonarnych to 1 zł od grupy. Spotkania połączone są ze zwiedzaniem wystawy „Zofia Stryjeńska – tajemnicze i radosne opowieści”.
Zapisy na zajęcia przyjmujemy pod numerem telefonu: 783 560 006, od poniedziałku do piątku w godz. 9.00-16.00. Liczba miejsc ograniczona.
Tematy zajęć do wyboru:
Żywioł i tajemnica. Słowiańsko-ludowe opowieści Zofii Stryjeńskiej
W twórczości Zofii Stryjeńskiej, najwybitniejszej polskiej artystki dwudziestolecia międzywojennego, dekoracyjny styl lat 20. i 30. łączy się z barwną polska kulturą ludową i tajemniczym światem słowiańskich bóstw oraz legend. Zocha (jak mówiła o sobie) już w dzieciństwie wymykała się na tętniący życiem krakowski rynek i z uwagą przyglądała przekupkom, zachwycała się góralami w tradycyjnych strojach i z zapartym tchem obserwowała huczne chłopskie wesela czy wiejskie obyczaje. Potem przyszła fascynacja literaturą romantyczną i młodopolską (zwłaszcza dziełami Stanisława Wyspiańskiego), która eksponowała te wątki, ale jej artystyczne inspiracje można wpisać w szerszy kontekst – poszukiwań narodowego stylu, z którym każdy w odrodzonej Polsce mógłby się identyfikować. Podczas naszego spotkania, dzięki dziełom Stryjeńskiej, na chwilę przywołamy żywioł polskiego folkloru i tajemnicę słowiańskiej mitologii. Lepszej przewodniczki po tym świecie nie możemy sobie wyobrazić!
Zajęcia połączone ze zwiedzaniem wystawy „Zofia Stryjeńska – tajemnicze i radosne opowieści”. Lekcja przeznaczona dla wszystkich grup wiekowych.
Polska jest kobietą. Najwybitniejsze Polki dwudziestolecia międzywojennego
![](https://miastodzieci.pl/wp-content/uploads/2021/11/adobestock-279398153-scaled-1-edited-1.jpeg)
Kurs online - Jak zachęcić dziecko do nauki
Czy i jak motywować dzieci
Nie ma jednego powodu, dla którego dziecko nie chce się uczyć i dlatego nie ma jednej prostej recepty na zmotywowanie go do nauki. Na edukację trzeba spojrzeć szerzej, w kontekście całej rodziny. Zapnijcie pasy! Ten kurs to prawdziwa szybka rodzinna edukacyjna rewolucja!
Dwudziestolecie międzywojenne to czas, kiedy kobiety zaczynają pełnymi garściami korzystać z praw, które wywalczyły w 1918. Były to nie tylko prawa wyborcze, ale też możliwość kandydowania do sejmu i senatu. Uprawiały profesjonalnie dyscypliny sportowe, które długo były zarezerwowane wyłącznie dla mężczyzn, studiowały na uczelniach i odnosiły znaczące sukcesy naukowe, wyruszały na dalekie ekspedycje podróżnicze, były pilotkami, czynnymi artystkami. Ich wybory nie zawsze jednak spotykały się z powszechną akceptacją, a droga do spełnienia marzeń okazywała się wciąż być bardzo wyboistą. Zofia Stryjeńska, aby studiować na wymarzonej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium musiała… „pożyczyć” tożsamość brata i przebrać się za mężczyznę, gdyż kobiet w jej progi wówczas nie przyjmowano. Łyżwiarka Zofia Nehring długo startowała w zawodach z samymi mężczyznami, a prawniczka Wanda Grabińska przed sądem musiała udowodnić, że… nadaje się na stanowisko sędziego w takim samym stopniu, jak jej koledzy. Helena Willman-Grabowska, pierwsza kobieta na stanowisku profesora w historii Uniwersytetu Jagiellońskiego, została nim dopiero w 1937, mając za sobą udaną karierę w Szwajcarii i propozycję objęcia katedry na Sorbonie, a biografia światowej sławy mikrobiolog Heleny Sparrow wciąż pozostaje w Polsce szerzej nieznana. „Chcemy całego życia!” – postulowała Zofia Nałkowska, wybitna pisarka dwudziestolecia międzywojennego, podczas gdy malarka Tamara Łempicka czy działaczka społeczna oraz dziennikarka Irena Krzywicka wciąż spotykały się z ostracyzmem środowiska za swoje niestandardowe wybory zawodowo-życiowe. Poznajmy prawdziwe kobiety-petardy, które talentem, charyzmą i determinacją rozsadziły czasy międzywojnia, stając się prawdziwymi pionierkami w swoich dziedzinach.
Zajęcia połączone ze zwiedzaniem wystawy „Zofia Stryjeńska – tajemnicze i radosne opowieści”. Lekcja przeznaczona dla uczniów kl. 7-8 szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych.
Nowe rozdanie. Panorama dwudziestolecia międzywojennego w Polsce
Odzyskanie przez Polskę niepodległości w 1918 roku zamknęło ponad studwudziestoletni okres zaborów. Wybuch wolności przyprawiał o zawrót głowy – wreszcie pojawiła się przed Polakami szansa normalnego życia we własnym państwie. Radosnej euforii nie mąciła nawet świadomość ogromnych zagrożeń politycznych (zwłaszcza ze strony bolszewickiej Rosji), powojenny kryzys gospodarczy, trudności w kształtowaniu granic II RP. W niecałe trzy tygodnie po historycznym 11 listopada 1918 w warszawskiej kawiarni „Pod Picadorem” publicznie zaprezentowali swoje wiersze Julian Tuwim, Antoni Słonimski i Jan Lechoń. W utworze ostatniego z wymienionych, padły słowa: „A wiosną – niechaj wiosnę, nie Polskę zobaczę”, które stały się swoistym credo artystów tego czasu, definiującym tematykę ich prac i podejście do szybko zmieniającej się, dającej nowe nadzieje, rzeczywistości. Byli jednak i tacy, którzy przewidywali nadchodzący mrok… Podczas naszego spotkania opowiemy o życiu społeczno-gospodarczym II RP, literaturze, sztuce, polityce tego czasu, próbując nakreślić przy tym rozległą panoramę epoki.
Zajęcia połączone ze zwiedzaniem wystawy „Zofia Stryjeńska – tajemnicze i radosne opowieści”. Lekcja przeznaczona dla uczniów kl. 7-8 szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych.