Ja nie chcę do przedszkola. Recenzja

Ja nie chcę do przedszkola

Henio to mały króliczek z wielkimi oczami. Choć nie mówi zbyt wiele (w pierwszej części swoich przygód ograniczał się do prowokacyjnego zwrotu „kupa siku”), doskonale wie, czego chce. A właściwie czego nie chce. Henio nie chce iść do przedszkola. Na wszelkie próby namowy reaguje powtarzanym jak mantra, stanowczym „co to, to nie!”. Rodzice jednak nie dają za wygraną.

Siła opowieści o Heniu tkwi w prostocie, zarówno treści, jak i formy. Jej cel wydaje się jasny – nie przysłonić całego wachlarza emocji, które z pewnością do najprostszych nie należą, zwłaszcza, gdy targają młodą duszą przyszłego przedszkolaka. Strach, niepewność, poczucie osamotnienia, nieufność, zaskoczenie, wreszcie radość i zadowolenie. A wszystko to sprawna ręka Stephanie Blake potrafi uchwycić za pomocą kilku kresek, którymi kreśli intrygujące spojrzenie swojego małego bohatera.

Króliczek urzeka cudowną mimiką – wewnętrzna strona okładki to swoisty festiwal min i grymasów niesfornego zwierzaka, którym zachwyciłby się zapewne sam Gombrowicz. Warstwa tekstowa pozostaje jednak na równych prawach z ilustracją. Autorka w interesujący sposób bawi się wielkością czcionki, dostosowując ją do treści komunikatu. W zależności od potrzeb, rodzice Henia nazywają go małym króliczkiem lub DUŻYM królikiem. Litery maleją także wtedy, gdy u bram przedszkola sprzeciw przerażonego Henia zdecydowanie traci na sile.

„Ja nie chcę do przedszkola” trafiło w nasze ręce w czasie, gdy córka przeżywała trudną adaptację w żłobku. Czy historia Henia sprawiła, że chętniej tam chodzi? Co to, to nie, ale w sympatycznym króliczku zyskała przyjaciela w niedoli, a wiadomo przecież, że takie znajomości okazują się zwykle najtrwalsze.

Katarzyna Pochmara-Balcer
okulturyzmdlanieletnich.blogspot.com

Ja nie chcę do przedszkola
Stephanie Blake
Dwie Siostry, Warszawa 2014

Zapraszamy do działu recenzji Miasta Dzieci! 

 

Katarzyna Pochmara-Balcer

Katarzyna Pochmara-Balcer

Absolwentka filozofii i filologii węgierskiej na Uniwersytecie Warszawskim.  Autorka blogu  Okulturyzm dla nieletnich. Interesuje się także współczesnym kinem europejskim, o którym pisze dla Kultury Liberalnej.  Mama Karoliny  i Emila.