Czy to łatwa sztuka bawić się sztuką?

Sztuka dla niektórych dzieci może być terapią, dla innych realizowaniem siebie i rozwijaniem talentów, ale dla wszystkich dzieci powinna być przyjemnością i zabawą.

Według pedagogów i metodyków, każda grupa wiekowa rządzi się inną problematyką, ujęciem tematu i możliwościami twórczymi.

Wybór tematów i technik

Namawiają by w wyborze tematów i technik plastycznych kierować się wiekiem dziecka, jego dojrzałością emocjonalną i możliwościami manualnymi. Twierdzą, że należy odmiennie traktować dzieci w wieku lat 5-7, od tych 7-9 letnich, czy 9-13 letnich.

Pani Anna Kolbarczyk („Zabawy ze sztuką”) uważa, że u dzieci mających 5-7 lat słowo „Ja” stoi na pierwszym miejscu. Dlatego też, jako tematy prac poleca „Ja i moja mama”, „Ja i moja rodzina”, czy „Ja i moja ulubiona zabawka”. Dzieci z tej grupy wiekowej tworzą przede wszystkim dla przyjemności i nie są w stanie rodzajem użytych materiałów wyrazić swojego stosunku do świata – podkreśla. Zaznacza też, że bardzo ważne jest w ich przypadku cierpliwe i uważne wprowadzanie dziecka w nowy temat. Zdarza się, że samo motywowanie dziecka do pracy zajmuje więcej czasu niż malowanie, czy rysowanie. A więc drodzy rodzice nie zniechęcajcie się, jeśli Wasza pociecha nie wierzy w swoje umiejętności lub nie chce malować pędzlem, tylko woli własne palce.

Glina

Większość dzieci w wieku przedszkolnym lubi lepić w glinie, lecz nie przywiązują one szczególnej wagi do samego materiału. Prace tych dzieci to typowe „gnieciuchy”, trochę poszarpane, w których trudno doszukać się konkretnych kształtów. Pamiętajcie, że technika ta jest nie tylko przyjemnością dla dzieci, ale i świetnym sposobem dla dorosłych na poznanie psychiki dziecka. A jeśli „rzeźby” waszych maluchów będą przypominać jakieś zwierzątko np., to na prawdę możecie być dumni ze swego małego artysty.

Dzieci w wieku 7-9 lat to najbardziej twórcza grupa. Są bardzo aktywne plastycznie i niesłychanie oddane swojej pasji. Malują „płasko” i podobnie jak dzieci w grupie przedszkolaków rozwijają przede wszystkim swoją ekspresję plastyczną, nie interesują się przedstawianiem głębi, perspektywy, czy trójwymiarowości przedmiotów. Ale za to bardzo chętnie eksperymentują z materiałem, są niesłychanie otwarte na wszelkie nowości techniczne i pochłonięte pracą nie nudzą się. Warto zaproponować im np. collage, można też zaproponować im wykonanie portretu koleżanki, autoportretu lub namalowanie widoków z okna.. Najlepsze tematy dla dzieci w tym wieku to tematy dotyczące emocji, relacji między nimi a najbliższymi, czy rówieśnikami.

Nastawienie krytyczne

Dzieci w wieku 9-13 lat są już dość krytycznie nastawione do swoich wytworów plastycznych oraz otoczenia. Zaczynają sobie zdawać sprawę z głębi w obrazie i perspektywy. Interesują się postacią ludzką i czynią pierwsze próby przedstawienia prawidłowej anatomii człowieka. Tematy ich prac dotykają ich własnych doświadczeń, wyobrażeń i świata symboli. Bawią się kompozycją przestrzenną uwzględniając zjawiska optyczne i chętnie szkicują w plenerze.

Mariola Jąder („Krok… w kierunku kreatywności”) uważa, że myślenie twórcze powinno się rozwijać a nawet trenować tak, jak np. ćwiczenie pamięci. Wiek przedszkolny i wczesnoszkolny to okres, gdy dziecko jest szczególnie chłonne, plastyczne i podatne na rozwijanie wszelkich cech i umiejętności. Dzieci, u których stymulowany jest twórczy rozwój stają się bardziej samodzielne, pewne siebie, otwarte na nowe doświadczenia, ciekawe świata i zintegrowane społecznie.

W dzisiejszym świecie zorientowanym na człowieka, jego wszechstronny rozwój i szybkie dostosowywanie się do zmian, wyżej wymienione cechy okazują się bezcenne.

Rozwijajmy, więc talenty i potrzeby twórczej samorealizacji naszych pociech, aby ich start w dorosłość był łatwiejszy.

Tekst napisany na podstawie książek:

– „Zabawy ze sztuką” Anna Kolbarczyk, Oficyna Wydawnicza Impuls

– „Krok… w kierunku kreatywności” Mariola Jąder, Oficyna Wydawnicza Impuls

 

Autor tekstu : Kamila Waleszkiewicz