Sporty walki dla dzieci?

Nauka sportów walki przez dziecko

Mata, kimona. Ostra rywalizacja w duchu kodeksu samurajskiego… Czy to może być ciekawą propozycją dla maluchów w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym?

Spróbujemy przekonać Was, że tak!

Spróbujemy przekonać was, że warto zadać sobie trud dowozu dziecka do klubu, w którym pracują wykwalifikowani, kompetentni instruktorzy. Nie chodzi bowiem o szybkie wyedukowanie mistrza ulicznych potyczek, lecz o świadome kształtowanie ciała i ducha. I to od najmłodszych lat.

Dla jakiego dziecka jest ten sport?

 

Otóż dla każdego. Jeśli tylko nie ma przeciwwskazań lekarskich na tatami można posłać dziewczynkę i chłopaka, lenia i urwisa, chuderlaka i grubaska… I pewne jest, że wszystkim takie zajęcia pomogą. Pomogą przezwyciężyć nieśmiałość, rozładować energię, wzmocnić mięśnie., czy skupić myśli. To są fakty.

Jaki rodzaj walk wybrać?

Dyscyplinami szczególnie predysponowanymi dla maluchów są – judo i karate. Mając pięcioletniego dzieciaka możemy udać się z nim (dlaczego udać się z nim ? o tym za chwilę) na pierwszy trening.

I w tym momencie pojawiają się jedne z najistotniejszych pytań w całym tym przedsięwzięciu. Jak znaleźć odpowiedni klub? Jakimi kryteriami kierować się przy wyborze trenera? Na co zwrócić baczną uwagę podejmując decyzję o wcieleniu dziecka w szeregi małych karateków lub judoków?

Czy wystarczy atrakcyjna strona internetowa „Klubu Żelaznej Pięści” przy ul. Szalonej 12? Nie, nie wystarczy, a często jest to mylący trop.

Radzimy zwrócić uwagę na kilka elementów:

– przynależność do związku sportowego. Karate i judo to dyscypliny sportowe. Związki sportowe zrzeszają i nadzorują prace poszczególnych klubów. W przypadku judo jest to Polski Związek Judo a w przypadku karate mamy w kraju dwa związki: Polski Związek Karate i Polski Związek Karate Tradycyjnego. Te z kolei uczestniczą w pracach światowych organizacji tychże dyscyplin. Zatem przynależność klubu do związku jest pewnym gwarantem uczestnictwa w zorganizowanym i sprawdzonym procesie szkoleniowym.

– wykształcenie instruktora. Z pewnością dobrze jest kiedy powierzamy sportową (i nie tylko) przyszłość malucha absolwentowi AWF czyli komuś kto odebrał nauki w zakresie pedagogicznym i psychologicznym. Same wyniki sportowe to mało. Wysoki stopień mistrzowski nie oznacza pełnych kompetencji instruktorskich. Mistrz nie zawsze jest dobrym nauczycielem.

– czas istnienia sekcji, udział zawodników w zawodach sportowych i ich wyniki. Bo nawet jeśli nie jest naszym celem wykształcenie mistrza olimpijskiego to te elementy świadczą pozytywnie o zaangażowaniu szkoleniowców. O ich pasji do tego co robią. A to jedna z podstaw sukcesu. Pasja.

– bezpłatny pierwszy trening. A może nawet dwa. Rzecz nie w zaoszczędzeniu kilku złotych. Taka opcja świadczy o poważnym nastawieniu właściciela klubu do prowadzonej działalności. W ramach harmonijnego rozwoju naszego dziecka nie musimy zmuszać go do katorgi. Uczestnicząc w zajęciach samo połknie bakcyla albo też jego opór i niechęć podyktuje nam konieczność szukania innych rozwiązań, np. innej dyscypliny sportowej lub zupełnie innej formy aktywności.

Pierwsze lata na macie to nie krwawe starcia z użyciem ciosów wibrującej dłoni, nunczaku czy pałek. Zajęcia dla dzieci w przedziale wiekowym od 5 do 7 lat, to gry i zabawy ruchowe z elementami technik danej dyscypliny. Pierwsze kontakty z rywalizacją w duchu sportowym i w pozytywnej koleżeńskiej atmosferze. Kształtowanie cech motorycznych przyszłych zawodników.

Dyscyplinami bez wątpienia godnymi polecenia dziecku są judo i karate. Choć obie zaliczane są do tzw. sztuk walki, każda z nich rozwija nieco inne cechy motoryczne dziecka i to w odmienny sposób. Dobrze jest przed podjęciem decyzji o umieszczeniu malucha w sekcji podpatrzeć, wspólnie z instruktorem, która forma ruchu jest dla naszego potomka bardziej potrzebna. Idealnym rozwiązaniem jest dodatkowa opinia lekarza rodzinnego, który mógłby podpowiedzieć, co jest korzystniejsze dla jego organizmu.

Karate rozwija następujące cechy, w następującej kolejności:

– koordynację ruchową (harmonizuje pracę półkul mózgowych)

– szybkość i czas reakcji

– gibkość (ruchomość stawów)

– wytrzymałość i wydolność

Judo rozwija następujące cechy, w następującej kolejności:

– sprawność ruchową

– siłę i wydolność

– szybkość i czas reakcji

– koordynację ruchową

Polecamy również TANIEC- PO – ŁA – MA – NIEC oraz Czas na sport

Autor tekstu : Mariusz Ślosarczyk



ZOBACZ TAKŻE:judokaratesportowo