I Ogólnopolski Koncert Suzuki

31 maja o godz. 15.00 w Filharmonii Narodowej w Warszawie odbędzie się I Ogólnopolski Koncert Suzuki . Koncert na którym wystąpią dzieci z całej Polski.

Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie to, że dzieci te nie chodzą do szkół muzycznych, a grają najtrudniejsze utwory literatury muzycznej i to od najwcześniejszych lat.
Najmłodsi uczestnicy koncertu mają po 3, 4 lata ale zapał z jakim trzymają instrument godzien dorosłego profesjonalisty.

Co łączy te dzieci oprócz zapału do muzyki i umiejętności godnych pozazdroszczenia ?
Wszystkie te dzieci uczone są Metodą Suzuki, znaną i popularną na całym świecie od ponad 50 lat. U nas w Polsce już od 10 lat, a efekty tej metody będzie można podziwiać właśnie na koncercie.

Wykonawcy I Ogólnopolskiego Koncertu Suzuki oprócz wysokich umiejętności w grze na instrumencie odnoszą sukcesy w innych, odległych od muzyki dziedzinach. Zdobywają medale w gimnastyce artystycznej, nabywają umiejętności w sztukach wschodnich walk ( judo, aikido, żółty pas w taekwondo), ćwiczą balet i jeżdżą konno. Osiągają sukcesy w szkołach zdobywając nagrody i wyróżnienia w licznych konkursach i olimpiadach.
W Polsce Metodę Suzuki od lat wspiera Centrum Edukacji Artystycznej przy Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego a w tym roku obejmując honorowym patronatem I Ogólnopolski Koncert Suzuki.

Bilety na koncert w cenie 25 zł. można kupić na godzinę przed Koncertem w kasie F.N. (wejście od ul. Moniuszki).

Więcejna temat koncertu na stronie
Centrum Rozwoju Uzdolnień Metodą Suzuki
www.suzuki.edu.pl

Zapraszamy serdecznie!

Metodę Suzuki wymyślił i rozpropagował jeden z najwybitniejszych pedagogów XX wieku Shinichi Suzuki. Człowiek niezwykle skromny, wielkiego serca i ponad wszystko kochający dzieci. Urodził się w 1898 r. w Nagoya w Japonii. Już jako dorosły człowiek sam nauczył się grać na skrzypcach. W latach 20 –tych XX wieku wyjechał do Berlina by szkolić grę u znanego pedagoga Karla Klinglera. Miłość do kobiety przeważyła jednak nad codziennym, żmudnym ćwiczeniem i po paru latach wraz z młodą małżonką Waltraud Suzuki powrócił do Japonii. Tu rozpoczął pracę pedagogiczną. Mając wsparcie ze strony ojca – właściciela fabryki instrumentów smyczkowych w postaci nieograniczonych możliwości w ilości i doborze wielkości instrumentów, w grze na skrzypcach mógł nauczać już nawet bardzo małe dzieci. W 1945 w japońskim Matsumoto wraz z małżonką, Waltraud Suzuki, założył Instytut Rozwoju Talentu gdzie nauczał aż do śmierci ( 1998 r).

 Obserwując swoich małych uczniów zauważył, że poprzez naśladownictwo mowy swoich rodziców z łatwością przyswajają one najtrudniejsze zwroty języka ojczystego. Od urodzenia nieustannie osłuchują się z językiem swoich rodziców. Mają okazję doskonalić się poprzez codzienne powtarzanie nowych dźwięków, sylab, wyrazów, wreszcie zdań. Towarzyszy im zawsze nieustanny entuzjazm rodziców i pozostałej rodziny cieszącej się z każdego nowego słowa, co dopinguje dziecko do dalszego wysiłku. Shinichi Suzuki uznał, że tę naturalną dla wszystkich dzieci metodę nauki mowy ojczystej, można przenieść na dowolną dziedzinę. Przy pomocy troskliwej i motywującej rodziny oraz pedagoga – nauczyciela, dziecko może rozwijać swój talent muzyczny, ale i także plastyczny, ruchowy, językowy, wzbogacać swoją osobowość i stać się wartościowym człowiekiem. Często powtarzał że „Tam gdzie jest miłość, wiele można osiągnąć”.

 Założył, że „wszystkie dzieci są jednakowo zdolne a ich talent może rozwinąć się jeśli tylko przebywają w sprzyjającym środowisku”. Opracował więc metodę nauczania gry na skrzypcach nazywając ją metodą języka ojczystego. W krótkim czasie sukces metody doceniły i wprowadziły u siebie kraje na pozostałych kontynentach. Najpierw Stany Zjednoczone Ameryki a później cały świat – Europa, Australia, Ameryka Południowa i Afryka.
Dziś na świecie jest ponad 250 tyś. dzieci uczących się Metodą Suzuki.
Metodą zachwyceni byli nauczyciele nie tylko skrzypiec. Z czasem więc przeniesiono tę metodę na pozostałe instrumenty. Dziś Metodą Suzuki mogą uczyć się dzieci gry zarówno na skrzypcach jak i na fortepianie, harfie, flecie, gitarze i wiolonczeli. 

 A oto kilka elementów metody:

1. Wczesne początki nauczania ( w Europie średnia wieku dziecka rozpoczynającego naukę to 3-4 lata)
2. Metoda nie odrzuca żadnego dziecka. Dostosowana jest do indywidualnego tempa rozwoju i uczenia się . Pozwala wydobyć z dzieci, to co najlepsze.
3. Codzienne słuchanie muzyki. Dzieci na długo przed pierwszymi praktycznymi lekcjami otrzymują kasetę z nagranymi utworami. Nauczanie początkowe odbywa się bez znajomości nut. Osłuchane z utworami dziecko z łatwością odnajduje dźwięki utworu na instrumencie. Tak samo jak w nauce języka ojczystego najpierw osłuchujemy się z mową a dopiero później znane nam słowa zapisujemy literami – słowami. Tak samo w nauce muzyki najpierw słuchowo poznajemy melodię a dopiero później odnajdujemy jej zapis za pomocą nut. 
4. Rodzice współpracują z nauczycielem tworząc zachęcające do grania ale i pełne zabawy środowisko. Mają przy tym wiele satysfakcji i radości. Wspólne granie i ćwiczenie w domu wzmacnia więzi łączące rodziców z dziećmi.

 Celem Metody Suzuki nie jest kształcenie profesjonalistów-instrumentalistów. Jej zadaniem jest rozwój intelektualny poprzez trening na instrumencie. Główny nacisk położony jest na wszechstronny rozwój dziecka. Pomoc w rozwoju jego koncentracji, umiejętności uczenia się, współdziałania w grupie oraz kształtowanie wysokiego poczucia własnej wartości. Dostarczając odpowiednie bodźce do rozwoju i chęci poznawania świata wpływamy na rozwój talentu i osobowości naszych dzieci.