”Adonis ma gościa” - recenzja

ADONIS MA GOŚCIA - RECENZJA -KIEDY, BABCIU, WRESZCIE PÓJDZIEMY DO ROMY? POWIEDZIAŁAŚ WKRÓTCE , A TYDZIEŃ JUŻ NOWY. -TO PRAWDA. NA DZISIAJ REZERWACJĘ MAMY, ZARAZ WYCHODZIMY, JUŻ SIĘ UBIERAMY. W NIECAŁĄ GODZINĘ NOWA SCENA WITA, USMIECHNIĘTA PANI O BILETY PYTA I WSKAZUJE MIEJSCE  PIĄTY RZĄD NA LEWO, OSIEMNASTY FOTEL I TEN OBOK NIEGO. -CZEMU TAK WYSOKO ? -SZEPTEM PYTA ZUZIA. W NICZYM TO NIE WADZI, SALA NIE JEST DUŻA, SCENĘ Z TEGO MIEJSCA WIDAĆ JAK NA DŁONI. -A TEN PAN PRZED NAMI, CZY MI NIE ZASŁONI ? -DAMY SOBIE RADĘ, MOŻESZ NA KOLANA, ALBO PRZEPROSIMY WYSOKIEGO PANA. CICHNIE GWAR WIDOWNI, PAN REŻYSER MIŁO WITA WSZYSTKIE DZIECI, DUŻO ICH PRZYBYŁO, I ŻYCZY ZEBRANYM WESOŁEJ ZABAWY, MÓWI, ŻE W TEATRZE DWA PTAKI SPOTKAMY, BĘDZIE TO PAPUGA PIĘKNIE OZDOBIONA ORAZ CAŁA W CZERNI WSZECHOBECNA WRONA -CZY ZNACIE TE PTAKI ? - ZADAJE PYTANIE. SALA OKLASKAMI ODPOWIADA NA NIE. CIEMNO. NAGLE ZUZIA MOJEJ RĘKI SZUKA, CZUJĘ , JAK JEJ SERCE Z NIEPOKOJEM PUKA A ZA CHWILĘ W ŚWIETLE BUDZI SIĘ PAPUGA, OTRZĄSA SWE PIÓRKA , DO LUSTERKA MRUGA, ĆWICZY I WYWDZIĘCZA SIĘ , ZAROZUMIALA, MÓWI, ŻE ŚNIADANIA JESZCZE NIE DOSTALA. I WRAZ JEJ UWAGĘ BUDZI CZARNA PLAMA, KTÓRA JUŻ PO CHWILI DO PAPUGI GADA, PO CZYM OCIĘŻALE UNOSI SWE SKRZYDŁA. -BABCIU, CZY TEJ WRONIE NIE STALA SIĘ KRZYWDA ? JAK SIĘ OKAZAŁO PRZEŻYŁA WYPADEK, A TO, ŻE JEST W KLATCE, TO CZYSTY PRZYPADEK. NIE ZNOSI WIĘZIENIA , CHOĆBY TO BYŁ PAŁAC, I CHCE DO RODZINY SWOJEJ WRACAĆ ZARAZ. ALE JAK TO ZROBIĆ, SŁUŻBA KLUCZE NOSI, O OTWARCIE BRAMY NIE MA KOGO PROSIĆ. WALCZY DZIELNA WRONA, ROZSUWA SZCZEBELKI I O MAŁY FIGIEL NIE STRACIŁA RĘKI. NA SZCZĘŚCIE, O DZIWO , PAPUGA SPRAWIŁA, ŻE WRONA , BEZ SZWANKU DO KLATKI WRÓCIŁA. I NADAL PRÓBUJE PRZEKONAĆ PAPUGĘ, ŻE ŻYC, TAK JAK ONA, NIE MOGŁABY DŁUŻEJ. TŁUMACZY DLACZEGO ! NIE GŁUPIA TA WRONA, WIDAĆ NIE WYPADŁA SROCE SPOD OGONA. BLISKA JEST JEJ PRZESTRZEŃ, PRZYJAŹŃ I RODZINA, TĘSKNI ZA WOLNOŚCIĄ, JAK KAŻDA PTASZYNA, ADONIS, CHOĆ Z TRUDEM , PRZYJMUJE TE SŁOWA LECZ PO CICHU POWIEM - ŻYCIOWA Z NIEJ NOGA, PRÓŻNOŚĆ JEJ PRZESŁANIA ŚWIAT TĘTNIĄCY ŻYCIEM. CHOCIAŻ&.. COŚ SIĘ ZMIENIA, CZY WY TO WIDZICIE ? NIE POSZŁY NA MARNE NAUCZANIA WRONIE, TERAZ OBA PTAKI ZAUFAŁY SOBIE I WSPÓLNIE PLANUJĄ DALSZE , NOWE ŻYCIE. NAJPIERW JEDNAK TRZEBA WYJŚĆ Z TEJ KLATKI, SKRYCIE. JESZCZE JEDNA SPRAWA WAŻNA DLA PAPUGI, MUSI UMIEĆ FRUWAĆ, BO LOT MA BYĆ DŁUGI. ĆWICZYŁA, ĆWICZYŁA POD WRONY NADZOREM, DZIECI OKLASKAMI WSPOMAGAŁY WRONĘ. BYŁY TAKŻE PLĄSY I ŚPIEWY NA SALI, A FINAŁ, KOCHANI, OBEJRZYJCIE SAMI ! PS. Moja wnuczka, Zuzia, była zachwycona a w drodze do domu takie mówi słowa - Babciu, co z naszymi będzie papużkami, - Czy wypuścisz Freda ? Dasz wolność Rozalii ? Zofia Tyszkiewicz 30.05.2011 r. w Warszawie

ja na tym bylam 5/10.Muzas byla super:)