Smsy, Facebook, listy. Czy postawa ”ufam, ale kontroluję” jest słuszna?

Wojciech Eichelberger: Ten typ utajnionej kontroli jest przez dzieci odbierany jako brak szacunku i pogwałcenie ich intymności. To bardzo ryzykowna gra. W wychowaniu sprawdza się zasada: zachowuj się wobec dziecka tak, jakbyś chciał by zachowywano się wobec ciebie. Czy chciałbyś aby ktoś czytał twoje listy? Co byś wtedy czuł do osoby, która to robi? Co pomyślałbyś o kimś, kto przeszukuje ci kieszenie spodni? Rodzice niejednokrotnie podejrzewają dzieci o rzeczy, które tak naprawdę są ich problemami. I stosują tego typu utajnioną kontrolę w ich mniemaniu asekuracyjnie. Na przykład matka o niezasymilowanej własnej seksualności będzie wmawiać córce, że coś "brzydkiego" jej chodzi po głowie. A tak naprawdę to matce chodzą po głowie różne niezaspokojone pragnienia, tylko że ona nie chce o tym wiedzieć i lokuje swoje obsesje w córce.

Dlatego zawsze powtarzam, że każde wewnętrzne ograniczenie, które uda się nam pokonać, jest prezentem dla dziecka. Pozbywając się własnych lęków i hipokryzji, przestajemy obciążać nimi nasze dzieci.

Polecamy również Jak tolerować to, że dzieci są różne i inne od obowiązujących stereotypów doskonałości i poprawności  oraz Bezpieczeństwo dziecka w sieci