Pomoc psychologiczno- pedagogiczna dla dziecka

Mama z córką

Zawód psychologa i pedagoga nikomu nie jest obcy. Spotykamy się z nim w szkołach, przedszkolach, w poradniach, przychodniach lekarskich. Zdarza się nawet, że korzystamy z usług owych specjalistów.

Czym właściwie zajmuje się psycholog? A jakie obowiązki ma pedagog?

Odpowiedź nie jest prosta i oczywista. Często utożsamiamy kompetencje jednej i drugiej osoby, łączymy je, mylimy… I choć interwencja psychologiczno- pedagogiczna ma wspólny cel: POMÓC! To warto zapoznać się wnikliwiej z różnicami, by w przyszłości skorzystać z konkretnego i trafnego poradnictwa.

Pomoc psychologiczno – pedagogiczna polega w szczególności na diagnozowaniu środowiska ucznia, rozpoznawaniu jego potencjalnych możliwości oraz indywidualnych potrzeb i umożliwianie ich zaspokojenia. Co więcej, polega na rozpoznawaniu przyczyn problemów w nauce i niepowodzeń szkolnych, na wspieraniu uczniów wybitnych, w razie potrzeby- organizowaniu różnych form pomocy psychologiczno- pedagogicznej, podejmowaniu działań profilaktyczno- zapobiegawczych. Pomoc psychologiczno- pedagogiczna ma w zwyczaju prowadzić edukację prozdrowotną i promocję zdrowia wśród uczniów, wspierać uczniów metodami aktywnymi w kierunku dalszego kształcenia, zawodu i planowania kariery zawodowej oraz udzielania informacji w tym zakresie. Na wsparcie mogą liczyć także nauczyciele i rodzice, zwłaszcza w działaniach wyrównujących szanse edukacyjne uczniów. Udzielanie nauczycielom pomocy w dostosowywaniu wymagań edukacyjnych wynikających z realizowanych przez nich programów nauczania do indywidualnych potrzeb ucznia, u którego stwierdzono specyficzne trudności w uczeniu się, uniemożliwiające sprostanie tym wymaganiom, wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych, umożliwianiu rozwoju umiejętności wychowawczych rodziców i nauczycieli i podejmowanie działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych- to również zadania wpisujące się w pomoc psychologiczno- pedagogiczną.

Pedagog i jego zadania:

Podstawową kwestią jest sprawowanie opieki wychowawczej nad uczniami, rozpoznawanie indywidualnych potrzeb dzieci oraz analizowanie przyczyn niepowodzeń szkolnych. To właśnie on ma za zadanie określić formy i sposoby udzielenia pomocy uczniom, (w tym uczniom z wybitnymi uzdolnieniami), pomocy psychologiczno- pedagogicznej, odpowiednio dobranych do rozpoznawanych potrzeb. Poza tym ważnym działem pracy psychologa jest organizowanie i prowadzenie różnych form pomocy psychologiczno- pedagogicznej dla uczniów, rodziców i nauczycieli, podejmowanie z udziałem rodziców i nauczycieli działań profilaktyczno- wychowawczych wynikających z programu wychowawczego szkoły w stosunku do ucznia oraz wspieranie działań opiekuńczo- wychowawczych wynikających z programu wychowawczego szkoły w stosunku do uczniów z udziałem rodziców i nauczycieli. Pedagog planuje i koordynuje zadania realizowane przez szkołę na rzecz uczniów, rodziców i nauczycieli w zakresie wyboru przez uczniów kierunków kształcenia i zawodu oraz działania na rzecz zorganizowanej opieki i pomocy materialnej uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej. Bardzo istotne jest również – koordynowanie współpracy szkoły z domem, a także pomoc nauczycielom w rozwiązywaniu trudności wychowawczych

Psycholog i jego zadania:

Psycholog przede wszystkim zajmuje się prowadzeniem badań i działań diagnostycznych dotyczących uczniów, w tym diagnozowanie potencjalnych możliwości oraz wspieranie mocnych stron ucznia, sytuacji wychowawczych w celu wspierania rozwoju dziecka, określenie odpowiednich form pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w tym działań profilaktycznych, mediacyjnych, interwencyjnych wobec uczniów, rodziców i nauczycieli. W obowiązkach psychologa leży organizowanie i prowadzenie różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów, nauczycieli i rodziców, zapewnienie uczniom doradztwa w zakresie wyboru kierunku kształcenia i zawodu, a także minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz inicjowanie różnych form pomocy wychowawczej w środowisku szkolnym i pozaszkolnym ucznia. Wspieranie wychowawców klas oraz zespołów wychowawczych w działaniach profilaktyczno- wychowawczych wynikających z programu szkolnego – to również rola psychologa.

UWAGA!

– Warto pamiętać, iż korzystanie z pomocy psychologa i pedagoga jest dobrowolne i nieodpłatne. Na rynku są gabinety prywatne, ale w zależności od możliwości finansowych, można odszukać państwowe jednostki.

– Aby dziecko zostało objęcie zajęciami dydaktyczno-wyrównawczymi, zajęciami specjalistycznymi, zajęciami reedukacyjnymi oraz nauka w klasie wyrównawczej czy terapeutycznej- rodzice muszą wyrazić zgodę.

– W kuratoriach są dostępne bezpłatne zeszyty Ministerstwa Edukacji Narodowej, w których są podane adresy poradni psychologiczno-pedagogicznych i innych placówek zatrudniających psychologów i pedagogów.

– Wszelkie zadania psychologiczno-pedagogiczne są realizowane we współpracy z rodzicami, nauczycielami, poradniami psychologiczno- pedagogicznymi oraz innymi szkołami.

– Pomoc psychologiczno- pedagogiczna jest udzielana na wniosek ucznia, rodziców, nauczyciela, pedagoga, psychologa, poradni psychologiczno-pedagogicznej lub innej poradni specjalistycznej.

Słowem zakończenia

Funkcja psychologa i pedagoga ma pomagać, zapobiegać i wspierać ucznia, rodzica i nauczyciela. Nie dotyczy tylko zaburzonych jednostek, którym często potrzeba pomocy medycznej, pediatrycznej czy psychiatrycznej, ale każdego z nas. Nie trzeba czekać, aż dziecko wpadnie w depresję czy nerwicę z powodu problemów w czytaniu czy pisaniu, trzeba działać zapobiegawczo. Gabinet psychologa i pedagoga, szczególnie w szkołach powinien stać się przyjacielem ucznia, rodzica, nauczyciela. Dobra kondycja psychiczna – to dobra kondycja fizyczna, to także znakomite relacje międzyludzkie i wzorowe wyniki w nauce i pracy zawodowej.

Bibliografia:

Encklopedia Rodzice i dzieci (2002), red. Marta Pawlus, wyd.: Park, Bielsko- Biała

Polecamy również Zaburzenia odżywiania u dzieci oraz Rodzice… radość z rodzicielstwa

 

Autor tekstu : Irmina Szadkowska-Filipowicz